|
Mutluluk
Düşünün o çok istediğiniz, uğruna gecenizi
gündüzünüze katarak elde ettiğiniz ve "o benim olursa en mutlu ben
olurum" dediğiniz hedeflerinizi...
O çok istediğimiz elbiseyi aldınız sırtınızdan
düşmedi.Bir gün, iki gün , üç gün... Ya sonra?
Bitti! Artık vitrinde gördüğümüz o deri ayakkabı var aklımızda... Bir
alabilsek başka ne isteriz ki? Ama onun da sonu aynı son, o bitecek. Bu sefer
bir başkası..
Mutluluk yolculuğunun değerli yolcuları; Nefsimiz arsız bir çocuk gibi önce birşey istiyor, ona istediğini verene kadar onun için
çıldırıyor ama elde edince tüm arzusu hevesi bir süre sonra sönüveriyor.
Artık yeni bir şey istiyor. "Onunla mutlu olacakmış!???"
Hayat böyle değil mi "Mutluluk Yolculuğu"nun değerli yolcuları?
Önce bir liseyi bitireyim diplomayı alayım diyoruz, sonra bir de üniversite
sınavını kazanayım, 4 yıllık bölüme kapağı atayım istiyoruz. Uğraşıyoruz
didiniyoruz. Güç bela giriyoruz üniversiteye.
Şu vizeler bir bitse rahatlayacağız. Vizeler biter. Bu sefer de finaller.
Vizeydi finaldi derken bir mezun olsak..
Mezun da olduk; Ah bir işe girsem benden mutlusu yok!
İşe girdik ; "Bi terfi edemedik yahu şu patron
bir zam verse daha ne isterim ki?"
O da oldu. Güzel, hayat tıkırında gidiyor. Evlenince mutlu olacağım;
Evlendik.
Bir çocuğum olursa mutlu olacağım; kızımız oldu. (Allah bağışlasın...)
Ama, bir oğlum olsun bak! Dünyalar benim olacak.
Var ya! Şu bizim oğlan bir Anadolu lisesi
sınavlarını kazansın, çok MUTLU olacağım.
Varımızla yoğumuzla gece gündüz demeden daha rahat, daha lüx
bir hayat için çırpındık. Evladımız üniversiteyi hayırlısıyla bir bitirsin,
eli ekmek tutsun gayri rahatım sonrası.
Tamam o da oldu.
Ah! Evladımın bir mürrüvetini görsem; Allah'tan
başka ne isterim ki?"torun" ?
....seneler geçer.
Hayat, kadın için çamaşır, bulaşık, yemek, temizlik, iş çemberinde dönerken
adam sabah 8:00 akşam 5:00 mesaisinde. Gelince yemek, biraz televizyon ve
uyku. Bu kısır döngüde, mutluluk seraplarının peşinde koşarken zaman
avuçlarımızdan apansızca kayıp gitmiş. Ve bir de
bakmışız ki son istasyondayız...
Ne gençliğimizden ne dinçliğimizden eser kalmamış. Arkamıza dönüp
baktığımızda, geride kalmış 70 yıl... Ama elde avuçta, ulaşılamamış bir
"mutluluk" adresi...
Hayatınızın gidişatı böyleyse, son istasyona vardığınızda ben aslında
"MUTLULUĞU" arıyordum demek için çok geç olmadan, mutluluk
seraplarının peşinden koşmayı bırakıp mutluluğu gerçekten olduğu yerde
aramanın ve bu koşuşturmada içerisinde her gün bizim için doğan güneşin
ışıltılarının artık farkına varmanın zamanı gelmedi mi sizce de? Ne dersiniz?
O halde sizlere soralım sizce mutluluk nedir nasıl mutlu oluruz bilen
varsa paylaşın bilmeyenler daha fazla boşa kürek çekmesin .
Hadi şu mutluluğu sizde tarif edin selametle mutluluklar dilerim
|
